1. Skip to Main Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer
Καλως ήρθατε στο ανανεωμένο FOGGS.gr

- ΤΕΒΕ.

 E-mail

- ΤΕΒΕ. Πρόσωπα που ασφαλίζονται υποχρεωτικά. Διαγραφή από τα μητρώα ασφαλισμένων.
- Για την υποχρεωτική ασφάλιση στο ΤΕΒΕ μελών ομόρρυθμων εταιρειών απαιτείται πραγματική λειτουργία της εταιρείας με το εν λόγω αντικείμενο εργασιών.
- Η παύση των εργασιών της εταιρείας συνεπάγεται διακοπή της ασφαλιστικής σχέσεως, δεν είναι δε αναγκαία προς τούτο η νομότυπη λύση του νομικού προσώπου, αλλ’ αρκεί και η περιέλευση αυτού σε αδράνεια, εφόσον τούτο βεβαιούται αρμοδίως και αποδεικνύεται με σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, και υπό την προϋπόθεση, πάντως, ότι η αποχή από την άσκηση του επαγγέλματος ενέχει πρόθεση διαρκούς παύσεως της εργασίας ή μεταβολής του επαγγελματικού προσανατολισμού αυτού.
- Από το γεγονός της εγκατάλειψης του χώρου άσκησης της δραστηριότητας της εταιρείας, ενόψει και του ότι δεν προκύπτει έκτοτε διατήρηση επαγγελματικού ή βιοτεχνικού καταστήματος, που αποτελεί στοιχείο κρίσιμο για την αναγνώριση ως ασφαλιστέας επαγγελματικής απασχολήσεως από το ΤΕΒΕ, ασχέτως της ειδικότερης νομικής μορφής υπό την οποία ασκείται η σχετική επιχείρηση (ΣτΕ 2038/1964), τεκμαίρεται η πρόθεση της συμμετέχουσας ως εταίρος να διακόψει οριστικά τη συνέχιση του επαγγέλματός της.

Διατάξεις:

Νόμοι: 6364/1934 άρθ. 2, 4, 1027/1980 άρθ. 1
ΥΑ: 22695/23.4.1938 Βούλα(Απόσπασμα)

Αριθμός 1768/2005

Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης

Πρόεδρος: Σοφία Τσέκου-Πλιάτσικα
Δικαστές: Ε. Μιχελακάκης (εισηγητής), Ι. Μιχαλάκη
Δικηγόροι: Μ. Τάταρη-Φαχουρίδου - Χ. Καζαντζίδης

…Επειδή στο άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 6364/1934 (ΦΕΚ Α΄ 376) «περί ιδρύσεως Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος», όπως τούτο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 του ν. 1027/1980 (ΦΕΚ Α΄ 49), ορίζεται ότι: «1. Εις το Ταμείον ασφαλίζονται υποχρεωτικώς πάντες οι άνω των 18 ετών, επαγγελματίαι και βιοτέχναι οι διατηρούντες επαγγελματικήν ή βιοτεχνικήν στέγην. Ως επαγγελματική ή βιοτεχνική στέγη νοείται κατά τον παρόντα νόμον και η οικία ή οποιοσδήποτε χώρος, ένθα ασκείται επάγγελμα ή βιοτεχνία. 2. Εις την κατά την προηγουμένην παράγραφον υποχρεωτικήν ασφάλισιν υπάγονται και τα μέλη των κατωτέρω εταιρειών, των οποίων το αντικείμενον συνιστά επάγγελμα διά το οποίον τα ασκούντα τούτο πρόσωπα υπάγονται εις την ασφάλισιν του ΤΕΒΕ: α) των προσωπικών εταιρειών (ομορρύθμων, ετερορρύθμων), β) των εταιρειών Περιορισμένης Ευθύνης και γ) επί Ανωνύμων Εταιρειών, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εφόσον ταύτα είναι μέτοχοι κατά ποσοστό 5% τουλάχιστον...».
Περαιτέρω, στην 22695/23.4.1938 Απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β΄/23.4.1938) «Περί εγκρίσεως καταστατικού του Ταμείου Ασφαλίσεως Επαγγελματιών και Βιοτεχνών της Ελλάδος» ορίζεται ότι, «Ασφαλίζονται υποχρεωτικώς άπαντες οι εντός της Ελληνικής Επικρατείας Επαγγελματίαι και Βιοτέχναι οι διατηρούντες επαγγελματικόν ή βιοτεχνικόν κατάστημα μιας των εν των Νόμω 3305 «περί Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων» ενδεικτικώς αναφερομένων κατηγοριών (άρθρ. 2 παρ. 1 Ν. 6364)» (άρθρο 1), «1. Η ασφαλιστική σχέσις άρχεται από 1ης Ιαν. 1939 και εφεξής από του χρόνου ενάρξεως ασκήσεως επαγγέλματος εκ των υπαγομένων εις την ασφάλισιν του Ταμείου ανεξαρτήτως της χρονολογίας εγγραφής εις τα Μητρώα ησφαλισμένων του Ταμείου... Η ασφαλιστική σχέσις παύει υφισταμένη α) όταν ο ησφαλισμένος παύση να ασκή έν των επαγγελμάτων των υπαγομένων εις την ασφάλισιν, β) όταν επακολουθήση περιστατικόν τι του προηγουμένου άρθρου αποκλείον την ασφάλισιν... 2. Το ΔΣ του Ταμείου δύναται, βεβαιωθείσης της επελεύσεως της περιπτώσεως της προηγουμένης παραγράφου, ν’ αποφασίζη την λήξιν της ασφαλιστικής σχέσεως...» (άρθρο 4).
Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι για την υποχρεωτική ασφάλιση στο ΤΕΒΕ μελών ομόρρυθμων εταιρειών, των οποίων το αντικείμενο εργασιών συνιστά επάγγελμα για το οποίο τα πρόσωπα που το ασκούν υπάγονται στην ασφάλιση του Ταμείου, απαιτείται πραγματική λειτουργία της εταιρείας με το ενλόγω αντικείμενο εργασιών (πρβλ. ΔιοικΕφΑθ 2472/2003). Κατ’ ακολουθίαν τούτων, η παύση των εργασιών της εταιρείας συνεπάγεται διακοπή της ασφαλιστικής σχέσεως, δεν είναι δε αναγκαία προς τούτο η νομότυπη λύση του νομικού προσώπου, αλλ’ αρκεί και η περιέλευση αυτού σε αδράνεια, εφόσον τούτο βεβαιούται αρμοδίως και αποδεικνύεται με σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, και υπό την προϋπόθεση, πάντως, ότι η αποχή από την άσκηση του επαγγέλματος ενέχει πρόθεση διαρκούς παύσεως της εργασίας ή μεταβολής του επαγγελματικού προσανατολισμού αυτού.
Επειδή στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η προσφεύγουσα ασφαλισμένη του ΤΕΒΕ, κάτοικος Κιλκίς, ενεγράφη και ασφαλίσθηκε στο ΤΕΒΕ από 11.5.1989 ως εταίρος της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «ΧΧΧ και Σία Ο.Ε.», η οποία συστάθηκε με το από 2.5.1989 ιδιωτικό συμφωνητικό που δημοσιεύθηκε νόμιμα, με αντικείμενο εργασιών την άσκηση επιχείρησης βιοτεχνίας ετοίμων ενδυμάτων (φασόν) και έδρα επί της οδού ΧΧΧ στο Κιλκίς. Με την υπ’ αριθ. 906/7.2.2000 αίτηση της ζήτησε τη διαγραφή της από τα μητρώα του Ταμείου αναδρομικά από 23.8.1990, με την αιτιολογία ότι από της ημερομηνίας αυτής η πιο πάνω εταιρεία έπαυσε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα.
Προς υποστήριξη του αιτήματος της αυτού συνυπέβαλε α) την από 22.11.1999 υπεύθυνη δήλωση, στην οποία αναφέρει την 30.5.1990 ως ημέρα διακοπής της λειτουργίας της πιο πάνω επιχείρησης, β) την από 23.12.1991 δήλωση διακοπής δραστηριότητας που υποβλήθηκε προς την αρμόδια Δ.Ο.Υ. Κιλκίς, γ) το με ημερομηνία δημοσιεύσεως 23.12.1991 από 18.12.1991 ιδιωτικό συμφωνητικό λύσης ομορρύθμου εταιρείας, στο οποίο αναφέρεται ως ημερομηνία ουσιαστικής παύσης της λειτουργίας της η 30.1.1991, καθώς και το υπ’ αριθ. 30/30.5.1990 τιμολόγιο εκδόσεως της εν λόγω εταιρείας, με την επισήμανση ότι πρόκειται περί του τελευταίου εκδοθέντος τιμολογίου, δ) αντίγραφα φύλλων του βιβλίου εισόδων - εξόδων, στο οποίο αναγράφεται ως ημερομηνία του τελευταίου πραγματοποιηθέντος εσόδου η 30.5.1990, επιπλέον δε και η 20.12.1991 αναφερόμενη σε πώληση παγίων της επιχείρησης, αναγράφονται δε ως έξοδα γενόμενες καταβολές προς προσωπικό για επίδομα αδείας και δώρο Χριστουγέννων οι 20.8.1990 και 20,12.1990, ε) την υπ’ αριθ. 917.1/51392/16.11.1999 βεβαίωση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ), από την οποία προκύπτει η από 23.8.1990 αλλαγή του ονόματος της υπ’ αριθ. 21010659 παροχής ηλεκτρικού ρεύματος του επί της οδού ΧΧΧ καταστήματος της επιχείρησης, συνοδευόμενη και από τον οικείο λογαριασμό, που εκδόθηκε στο όνομα Μ.Α. για περίοδο κατανάλωσης από 25.8.1990 έως 2.11.1990.
Για την εξακρίβωση της διακοπής επαγγέλματος της προσφεύγουσας συντάχθηκε αρχικώς η από 10.2.2000 έκθεση του αρμοδίου υπαλλήλου του Γραφείου Κιλκίς του ΤΕΒΕ Κ. Π., που διαπίστωσε τη διακοπή του επαγγέλματος της προσφεύγουσας από 23.8.1990. 0 Διευθυντής του Τμήματος Ανατολικής Θεσσαλονίκης της Διεύθυνσης Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας του ΤΕΒΕ, αφού έλαβε υπόψη του τα παραπάνω στοιχεία καθώς και την από 4.5.2000 νεότερη έκθεση εξακρίβωσης της διακοπής επαγγέλματος του ίδιου υπαλλήλου του Γραφείου Κιλκίς του ΤΕΒΕ, που ανασκευάζοντας την προηγούμενη έκθεσή του διαπιστώνει τη διακοπή του επαγγέλματος από 23.12.1991 και με την 5899/18.5.2000 απόφασή του δέχθηκε εν μέρει μόνον το αίτημα της προσφεύγουσας και αποφάσισε τη διαγραφή της από τα μητρώα ασφαλισμένων του Ταμείου από 23.12.1991. Την απόφαση αυτήν του ως άνω Διευθυντού προσέβαλε η προσφεύγουσα με ένσταση, η οποία απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση της ΤΔΕ του ΤΕΒΕ Θεσσαλονίκης, με την αιτιολογία ότι από τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά (βεβαίωση διακοπής Δ.Ο.Υ. Κιλκίς και συμφωνητικό λύσης της εταιρίας) αναφέρεται ως χρόνος διακοπής του επαγγέλματος η 23.12.1991.
Ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή, η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως αυτής, επικαλούμενη προς απόδειξη του περί διακοπής της λειτουργίας της ως άνω επιχειρήσεως από 23.8.1990 ισχυρισμού της τα προσκομισθέντα ενώπιον του καθού Ταμείου στοιχεία, προσκομίζοντας δε επιπλέον και το από 20.7.1992 εκκαθαριστικό σημείωμα φόρου εισοδήματος οικ. έτους 1992, από το οποίο προκύπτει η μη ύπαρξη εισοδημάτων από εμπορικές επιχειρήσεις κατά το έτος 1991.
Επειδή, με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο λαμβάνει, ειδικότερα, υπόψη ότι, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα από 23.8.1990 έως 23.12.1991 σε ουδεμία συναλλαγή, πλην της πωλήσεως στις 20.12.1991 των παγίων της επιχείρησης, προκύπτει ότι προέβη η ως άνω εταιρεία στην οποία συμμετείχε η προσφεύγουσα. Ότι, περαιτέρω, στο συμφωνητικό λύσης της ως άνω εταιρείας αναφέρεται ως χρόνος παύσης των εργασιών αυτής η 30.1.1991. Ότι, εξάλλου, από τη μεταφορά του λογαριασμού της ΔΕΗ σε έτερο όνομα προκύπτει η αποχώρηση της προσφεύγουσας και της εν λόγω εταιρείας από τον χώρο άσκησης της δραστηριότητας, η ταυτοποίηση του οποίου προδήλως συνάγεται από την αντιπαράθεση του αναφερόμενου στην προμνησθείσα βεβαίωση της ΔΕΗ αριθμού παροχής προς τον αναφερόμενο στον προσκομισθέντα λογαριασμό.
Από τη συνεκτίμηση των στοιχείων αυτών, ενόψει και της αντιφατικότητας των πορισμάτων των γενομένων ελέγχων εξακρίβωσης της διακοπής επαγγέλματος, εκτιμά ότι, ανεξαρτήτως της τυπικής διακοπής άσκησης του επαγγέλματος της προσφεύγουσας, που χώρησε με την υποβολή σχετικής δηλώσεως προς την αρμόδια Δ.Ο.Υ, την 23.12.1991, η πραγματική διακοπή άσκησης αυτού επήλθε σε προγενέστερο χρόνο, ήδη από την 23.8.1990. Ειδικότερα δε από το γεγονός της εγκατάλειψης του χώρου άσκησης της δραστηριότητας της κατά τον ως άνω χρόνο, ενόψει και του ότι δεν προκύπτει έκτοτε διατήρηση επαγγελματικού ή βιοτεχνικού καταστήματος, που αποτελεί στοιχείο κρίσιμο για την αναγνώριση ως ασφαλιστέας επαγγελματικής απασχολήσεως από το ΤΕΒΕ, ασχέτως της ειδικότερης νομικής μορφής υπό την οποία ασκείται η σχετική επιχείρηση (ΣτΕ 2038/1964), τεκμαίρεται η πρόθεση της προσφεύγουσας να διακόψει οριστικά τη συνέχιση του επαγγέλματός της.
Αντίθετο συμπέρασμα δεν συνάγεται από την υποβολή εκκαθαριστικών δηλώσεων ΦΠΑ, όπως προβάλλεται από τον καθού, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα, καθόσον ενόψει της τυπικής συνεχίσεως ασκήσεως της επίδικης δραστηριότητας υποχρεούτο προς τούτο ενώπιον της φορολογικής Αρχής, ούτε εξάλλου δηλοί συνέχιση της επαγγελματικής δραστηριότητας η εκποίηση των παγίων της επιχείρησης την 20.12.1991, αφού αυτή έγινε προδήλως επί τω σκοπώ και μόνον οριστικής διευθετήσεως των εκκρεμοτήτων της τότε και τυπικώς λυθείσης εταιρίας.
Κατόπιν τούτων, εφόσον, κατά τα γενόμενα ερμηνευτικώς δεκτά, η ασφαλιστική σχέση λήγει από τον χρόνο της πραγματικής και ουσιαστικής διακοπής της ασφαλιστέας δραστηριότητας, ανεξαρτήτως του τυπικού χρόνου λήξεως αυτής, κρίνει ότι η προσφεύγουσα διέκοψε στις 23.8.1990 τη δραστηριότητα για την οποία ασφαλίσθηκε στο καθού Ταμείο και, συνεπώς, συνέτρεχαν έκτοτε οι προϋποθέσεις διαγραφής της από τα μητρώα ασφαλισμένων του Ταμείου. Επομένως, εσφαλμένα έγινε εν μέρει μόνο δεκτό από τον προαναφερόμενο Διευθυντή το αίτημά της περί διαγραφής της από την πιο πάνω ημερομηνία και διαγράφηκε αυτή από 23.12.1991, η δε ΤΔΕ, η οποία έκρινε αντίθετα, εσφαλμένα το νόμο ερμήνευσε και εφάρμοσε και εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά, και πρέπει να ακυρωθεί, κατ’ αποδοχή ως βάσιμων των ισχυρισμών της προσφεύγουσας. (…)