1. Skip to Main Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer
Καλως ήρθατε στο ανανεωμένο FOGGS.gr

- Δικαστικό ένσημο.

 E-mail

- Δικαστικό ένσημο. Τύχη δικαστικού ενσήμου σε περίπτωση απόρριψης διαταγής πληρωμής για τυπικό λόγο. Αλληλόχρεος λογαριασμός. Απόσπασμα βιβλίων τράπεζας. Επικύρωση ιδιωτικού εγγράφου.
- Το τέλος δικαστικού ενσήμου, ως αναγόμενο στη φορολογία του αντικειμένου της δίκης, επί του οποίου προκαλείται η απόφαση του δικαστηρίου, δεν θεωρείται αναλωθέν εάν η αγωγή απορριφθεί με απόφαση του δικαστηρίου όχι ουσιαστικά αλλά μόνον ως τυπικά απαράδεκτη (ΑΠ 273/1985 ΕλλΔνη 1985.466, ΕφΑθ 680/1990, αδημ. σε νομ. περιοδ.), το οποίο δεν συμβαίνει και όταν η αγωγή απορριφθεί λόγω ακυρότητας του δικογράφου της ως αόριστου, επειδή δεν περιέχει τα κατά νόμον απαραίτητα στοιχεία.
- Για την έκδοση διαταγής πληρωμής από αλληλόχρεο λογαρισμό, αρκεί η προσκόμιση αποσπάσματος των βιβλίων της δανείστριας τράπεζας που είχε εξαχθεί από τα μηχανογραφημένα αρχεία της καθής τράπεζας, νόμιμα υπογεγραμμένα και θεωρημένα για τη γνησιότητα της εκτύπωσης από το διευθυντή και τον αρμόδιο υπάλληλο της τελευταίας, χωρίς να απαιτείται στην περίπτωση αυτή βεβαίωση της ακρίβειας αυτού (αποσπάσματος) από άλλη αρμόδια αρχή ή δικηγόρο (βλ. ΑΠ 1022/2003 ΕλλΔνη 45.90).
- Η επικύρωση ιδιωτικού εγγράφου από δικηγόρο για δικαστική χρήση γίνεται ατελώς (άρθρ. 22 παρ. 8 του ν. 1868/1989).

Διατάξεις:

Νόμοι: 1868/1989 άρθ. 22,

Σημείωση INLAW: βλ. ΑΠ 441/2007, ΑΠ 902/2006, ΑΠ 578/2005 ΑΠ 1022/2003, 1117/2002, όλες δημοσιευμένες στη βάση του INLAW (Απόσπασμα)

Αριθμός 210/2007

Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας

Δικαστής: Σταματία Παπαδοπούλου
Δικηγόροι: Γ. Ντούγιας – Κ. Σιντόρης

(...) Οι αιτούντες ζητούν να ανασταλεί η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που επισπεύδεται σε βάρος τους δυνάμει της από 13.7.2006 επιταγής προς πληρωμή κάτω από το αντίγραφο απογράφου της υπ' αρ. 10/2006 διαταγής πληρωμής του δικαστή του δικαστηρίου τούτου μέχρι να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ανακοπής, που νομότυπα και εμπρόθεσμα άσκησαν κατά της εκτέλεσης.
Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι είναι άκυρος ο εκτελεστός τίτλος, ήτοι η παραπάνω διαταγή πληρωμής, διότι για την έκδοσή της δεν καταβλήθηκε το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου, αλλά η καθής χρησιμοποίησε το δικαστικό ένσημο που είχε καταβάλει για την έκδοση εναντίον τους προηγούμενης από την ίδια αιτία διαταγής πληρωμής, η οποία ακυρώθηκε τελεσίδικα και ως εκ τούτου είχε αναλωθεί η χρήση του. Ο λόγος αυτός πιθανολογείται ότι θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθόσον το τέλος δικαστικού ενσήμου, ως αναγόμενο στη φορολογία του αντικειμένου της δίκης, επί του οποίου προκαλείται η απόφαση του δικαστηρίου, δεν θεωρείται αναλωθέν εάν η αγωγή απορριφθεί με απόφαση του δικαστηρίου όχι ουσιαστικά αλλά μόνον ως τυπικά απαράδεκτη (ΑΠ 273/1985 ΕλλΔνη 1985.466, ΕφΑθ 680/1990, αδημ. σε νομ. περιοδ.), το οποίο δεν συμβαίνει και όταν η αγωγή απορριφθεί λόγω ακυρότητας του δικογράφου της ως αόριστου, επειδή δεν περιέχει τα κατά νόμον απαραίτητα στοιχεία... Με το δεύτερο λόγο της ανακοπής οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι είναι άκυρη η ανωτέρω διαταγή πληρωμής ως εκτελεστός τίτλος, γιατί στηρίχθηκε σε έγγραφα κίνησης αλληλόχρεου λογαριασμού, εκ των οποίων οι δύο χειρόγραφες σελίδες επικυρώνονται από πληρεξούσιο δικηγόρο χωρίς να φέρουν το τέλος επικύρωσης για το έγκυρο της θεώρησης και οι δύο σελίδες που έχουν εξαχθεί από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή φέρουν μόνον την υπογραφή του διευθυντή της καθής η αίτηση τράπεζας, ο οποίος δεν είναι αρμόδιο όργανο προς επικύρωση ιδιωτικών εγγράφων. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθόσον οι αιτούντες προς πιθανολόγηση αυτού προσκομίζουν τα έγγραφα βάσει των οποίων εκδόθηκε η ανωτέρω ακυρωθείσα 47/2002 διαταγή πληρωμής και όχι η επίδικη, τούτο δε προκύπτει από τη χρονολογία θεώρησης της γνησιότητας αυτών από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της καθής, που έγινε στις 13.11.2002. Αντίθετα, από τα προσαγόμενα έγγραφα πιθανολογείται ότι για την έκδοση της επίδικης (10/2006) διαταγής πληρωμής η καθής προσκόμισε και λήφθηκαν υπόψη του δικαστή που την εξέδωσε, αφενός δύο (2) νόμιμα επικυρωμένα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της καθής αντίγραφα των καρτελών του τηρούμενου εκ μέρους της αρχικής δανείστριας τράπεζας λογαριασμού, της οποίας καθολική διάδοχος από συγχώνευση είναι η καθής στις 28.6.2006 και, αφετέρου, απόσπασμα των βιβλίων της δανείστριας που είχε εξαχθεί από τα μηχανογραφημένα αρχεία της καθής τράπεζας, νόμιμα υπογεγραμμένα και θεωρημένα για τη γνησιότητα της εκτύπωσης από το διευθυντή και τον αρμόδιο υπάλληλο της τελευταίας, χωρίς να απαιτείται στην περίπτωση αυτή βεβαίωση της ακρίβειας αυτού (αποσπάσματος) από άλλη αρμόδια αρχή ή δικηγόρο (βλ. ΑΠ 1022/2003 ΕλλΔνη 45.90). Άλλωστε, η επικύρωση ιδιωτικού εγγράφου από δικηγόρο για δικαστική χρήση γίνεται ατελώς (άρθρ. 22 παρ. 8 του ν. 1868/1989). Με τον τρίτο λόγο της ανακοπής οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι η απαίτηση της καθής που απορρέει από την ανωτέρω διαταγή πληρωμής έχει παραγραφεί, διότι από το κλείσιμο του λογαριασμού στις 28.6.2001 μέχρι την έκδοση της διαταγής αυτής (12.7.2006) έχει παρέλθει πενταετία. Ο λόγος αυτός πιθανολογείται ότι θα απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, διότι από την επίδοση της αρχικά εκδοθείσας 47/2002 διαταγής πληρωμής μέχρι την έκδοση της 36/26.5.2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, με την οποία ακυρώθηκε η ανωτέρω διαταγή, ο χρόνος της παραγραφής έχει ανασταλεί (άρθρο 634 παρ. 2 ΚΠολΔ). Μετά από αυτά, εφόσον πιθανολογείται ότι δεν θα ευδοκιμήσει στο σύνολο της η ανωτέρω ανακοπή, πρέπει η αίτηση να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσία και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της καθής σε βάρος των αιτούντων (άρθρο 176 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. (…)